COLUMN: Bedevaart

Overpelt - Luc Hendriks schrijft een column over het dagelijkse leven in Pelt.

Tradities zijn er om in ere te houden. Omdat ik nogal graag fiets, doe ik ieder jaar rond deze tijd, zoals zoveel wielertoeristen, een tochtje naar Scherpenheuvel. Alleen op de fiets, ‘stoempend’ tegen de wind, geeft je de gelegenheid om een beetje te mijmeren over wat voorbij is en wat de toekomst nog zal brengen. Voornemens uit het verleden blijken nog steeds in hetzelfde stadium te zitten en beloftes voor de toekomst zijn waarschijnlijk geen beter lot beschoren. 

Van beloftes gesproken, onderweg naar de basiliek op de scherpe berg werd ik voortdurend geconfronteerd met foto’s van mensen met een kamerbrede glimlach die ons de hemel op aarde beloven, tenminste tot en met 26 mei, verkiezingen. Blauw, groen, rood, oranje, geel en zwart kleuren Vlaamse wegen op weg naar een nieuw, nog beter beleid dat iedereen een aangenamer leven zal bezorgen. Proficiat voor deze illusie. Meer koopkracht voor de gewone man, een betere sociale zekerheid die ook nog betaalbaar is, werk voor iedereen, woongelegenheid aangepast aan de financiële middelen van jan met de pet, meer veiligheid op straat, een justitie die eindelijk zal werken zoals het hoort, geen problemen meer met inwijkelingen of transmigranten uit verre landen, ouders die hun kinderen terug opvoeden zodat ze opnieuw luisteren naar de leerkrachten op scholen die eindelijk eens gaan weten welke richting ze moeten uitgaan, de ontwarring van de verkeersknoop, een betere verdeling van de rijkdom en dus een terugdringen van de armoede, een halt toeroepen aan de opwarming van onze aardkloot, betrouwbare en transparante politici (contradictio in terminis), het stoppen van religieuze conflicten en dus meer verdraagzaamheid en weet ik veel wat er allemaal nog gaat veranderen met de mensen die nu met hun big smile het straatbeeld bezoedelen. Gelukkig is jan met de pet niet zo onnozel als sommige beleidsfiguren wel denken. 

Aangekomen in Scherpenheuvel. Zou ik een kaarsje branden of niet? Iets zegt met dat ik het toch maar moet doen, voor mezelf, mijn vrouw, dochter en kleinkinderen. Voor de geloofwaardigheid van het instituut dat deze basiliek belichaamt hoef ik het ook al niet te doen. Die is volgens mij even groot, of als u liever wil even klein als die van een doorsnee politicus. Maar goed dat deze bedevaart nog een fijne fietsinspanning en een betere conditie oplevert, dan hebben we op die paar fietsuurtjes meer gewonnen dan alles wat we de volgende vier jaar van het nieuwe beleid zullen ontvangen.

Door Luc Hendriks