Na overlijden van 12-jarig meisje door coronavirus: wanneer moet je je zorgen maken over je kind?

Behoren kinderen nu wél tot de risicogroep? Hoe groot is de kans dat ze het coronavirus dragen? En wat te doen als een kind symptomen vertoont? Foto: REUTERS

De dood van Rachel, een twaalfjarig meisje uit Gent, doet experten en artsen perplex staan. “Dat een kind overlijdt aan de gevolgen van Covid-19, is extreem uitzonderlijk”, klinkt het unaniem. Maar het is wel gebeurd. Dichtbij huis, in eigen land. En dat baart vele ouders zorgen. Behoren kinderen nu wél tot de risicogroep? Hoe groot is de kans dat ze het coronavirus dragen? En wat te doen als een kind symptomen vertoont?

Een kind van twaalf is bezweken ten gevolge van Covid-19. Het meisje uit Gent is daarmee het jongste slachtoffer van de in totaal 828 mensen die al overleden zijn in ons land. Het panel van experten dat dagelijks de pers te woord staat, bracht het nieuws dinsdag met grote verslagenheid. “Het is een zeer zeldzaam geval en we staan er versteld van”, klonk het geëmotioneerd.

LEES OOK. Hoe het kan dat een 12-jarige sterft aan corona: “Niet uit te sluiten dat ook kinderen soms het virus niet de baas kunnen”

Zeldzaam of niet, het maakt ouders wel nerveus. “Dat is ook begrijpelijk”, zei viroloog Marc Van Ranst dinsdag in Terzake. “Ieder kind dat sterft, is er een teveel. Je kan wel zeggen dat het uitzonderlijk is, maar het komt wel voor.” Verrassend noemt hij het echter niet. “Je hebt elk jaar ook hetzelfde verhaal bij influenza, het virus treft alle leeftijden.”

Behoren kinderen dan plots wel tot de groep risicopatiënten?

“Neen, zeker niet. De wetenschappers gaan er momenteel van uit dat kinderen evenveel als volwassenen besmet kunnen geraken met het virus, maar bij de meesten is dat dus zonder of met slechts heel milde symptomen”, zegt kinderinfectioloog Petra Schelstraete (UZ Gent). “Het is zeer uitzonderlijk dat het tot een overlijden komt, wereldwijd gaat het om minder dan 10 kinderen die aan deze ziekte overleden zijn.”

Maar de schrik zit er wel in. “Het zal maar eens …” Kunnen ouders preventief te werk gaan, elke dag de temperatuur van hun kind meten, bijvoorbeeld?

Schelstraete: “Dat raden we zeker niet aan. Het allerbelangrijkste is om de algemene maatregelen die de overheid heeft uitgevaardigd, goed op te volgen. Handen wassen, goede hoesthygiëne en “social distancing”, dus. En kinderen niet bij de grootouders of andere risicogroepen te brengen. Als er ziektesymptomen zijn, kan de temperatuur natuurlijk wel gemeten worden.”

Bij welke ziektesymptomen moeten ouders zich zorgen maken?

Schelstraete: “Bij een Covid infectie kunnen kinderen koortsig zijn, kunnen ze hoesten of keelpijn hebben. Soms gaat dat gepaard met braken of diarree. Het zijn symptomen die ook bij andere ziektes voorkomen. Het belangrijkste is om alert te zijn voor het gedrag van het kind. Als het zich op een andere manier, zieker, gedraagt dan gewoonlijk bij ziekte, suffer is dan anders, amper reageert, kortademig is, geen enkele voeding kan binnenhouden … Dat zijn wel signalen om na te gaan of er wat meer aan de hand is, in deze gevallen moet zeker een arts geraadpleegd worden. Deze regels gelden trouwens ook tijdens niet-coronatijden.”

Wanneer moeten ouders contact opnemen met de dokter?

Schelstraete: “Als je kind ziek is en je bent er als ouder niet gerust in, dan blijft de regel: neem contact op met de huisarts of de kinderarts. Die zal steeds via de telefoon beoordelen of het kind op consultatie moet komen of een doorverwijzing naar de spoeddienst nodig is. Wie geen enkele arts kan bereiken maar zich wel ernstige zorgen maakt om het welzijn van zijn kind omdat het alarmsymtomen vertoont, kan zelf naar de spoed gaan.”

Mag je je kind een pijnstiller geven?

Schelstraete: “Ouders moeten geen schrik hebben om een pijnstillend middel te geven, zeker als het kind zich oncomfortabel voelt door de koorts. Bij voorkeur paracetamol. Het is ook belangrijk om kinderen die bijvoorbeeld astma hebben nog steeds de medicatie te geven die ze nodig hebben. Die chronische zorg in stand houden, is zeer belangrijk. Het heeft ook geen zin om consultaties af te zeggen of uit te stellen die anders wel nodig zijn bij chronische aandoeningen. Heb geen schrik om naar het ziekenhuis te gaan als dat nodig is: er zijn overal aparte ‘flows’ voor de verschillende groepen patiënten en worden er extra hygiënische maatregelen toegepast, zodat er geen overdracht van infectie kan gebeuren .”

Mogen kinderen nog voluit aan het spelen gaan, ook als ze zich ‘een beetje’ ziek voelen?

Schelstraete: “Als het kind zich goed voelt, dan mag het zeker spelen. Dat is ook een verschil met volwassenen: een kind gaat niet intensief aan het sporten en zal zich dus ook minder snel overdoen, het voelt meestal goed de eigen limieten aan. Natuurlijk geldt wel voor iedereen, ook voor kinderen: wie ziek is, blijft beter binnen.”

Krijgen artsen en ziekenhuizen veel vragen van bezorgde ouders?

Schelstraete: “Absoluut. Veel ouders zijn bezorgd en zitten met vragen, zeker als ze een kind hebben dat al een chronische aandoening heeft, zoals astma. Dat is eigenlijk al van in het begin van de coronacrisis zo. Steeds opnieuw benadrukken we dat Covid-19 zelden tot ernstige ziektesymptomen leidt bij een kind, ook niet bij kinderen met chronische aandoeningen en dat het uitermate belangrijk is dat de chronische behandeling goed verder genomen wordt.”

LEES OOK. Familie van overleden Rachel (12): “Kinderen zijn geen prioritaire gevallen, zei de dokter. Ze stierf in onze woonkamer”

Door Eline VandeGehuchte