COLUMN: Tunnel

Bilzen - Michel Claesen schrijft een column over het dagelijkse leven in Bilzen.

Groot was mijn verbazing toen er maandag een overzicht gepubliceerd werd van de nog uit te voeren wegenwerken in Limburg voor 2020. Ook Bilzen ontbrak niet in het lijstje. Een doortocht door Beverst zou heringericht worden, er komt een fietssnelweg langs de Taunusweg (met flitscontrole?) en er wordt 80.000 euro voorzien voor een studie voor een spoorwegtunnel aan de Sint-Lambertuslaan en Hasseltsestraat. Vooral dat laatste deed mijn wenkbrauwen fronsen. Was zo’n studie in het verleden al niet uitgevoerd? In het wereldwijde webarchief vond ik nog een artikel daterend van 5 maart 2009, want Bilzen, Infrabel, De Lijn en Wegen en Verkeer hadden een nieuw plan. Er werd daarin gedetailleerd weergegeven hoe lang de wachttijden waren en hoeveel auto’s het wachten beu waren en via de Nieuwstraat een vluchtweg zochten. Er was ook sprake van de voorlaatste plannen voor deze tunnel, maar die waren van 1984. Ik vermoed dus dat die 80.000 euro zal besteed worden om de omrekening van Belgische frank naar euro te berekenen en om alles te digitaliseren. Nu hebben we wel al de Belisiatunnel, dus misschien zullen de mensen die dagelijks aan de Hasseltsestraat moeten wachten, toch nog even moeten… wachten.

En nu ik het toch over wachten en treinen heb, wil ik even vertellen hoe mijn laatste treinreis afliep. Op zaterdag 15 februari hadden we besloten om met onze vriendenkliek van vier koppels naar de tentoonstelling van Toetanchamon in Luik te gaan. Aangezien dit doorging aan het station Guillemins vonden we de trein het ideale vervoermiddel. Iedereen was tijdig aanwezig aan de spoorwegen in Bilzen en we spraken af om er een daguitstap van te maken. Na een wandeling, een koffietje en de tentoonstelling zelf was er ook gereserveerd bij een plaatselijke Italiaan. We wisten dat de laatste trein ons rond 20.30 uur weer naar Bilzen zou brengen en op de weg van het restaurant naar Guillemins waren we nog super­enthousiast over het gemak om de trein te nemen. Geen parkeerproblemen, lekker gezellig bij elkaar (ja, dit was nog voor het hele coronagebeuren) en het blijft een beetje reizen. 

En gereisd hebben we, want de laatste trein was afgeschaft. We waren al aan het overwegen om een of andere jeugdherberg te zoeken (alhoewel jeugd voor ons allen dateert van de eerste ondertunnelingsplannen) tot er meegedeeld werd dat we via Landen en Sint-Truiden tot in Hasselt konden geraken, waar we de laatste trein naar Bilzen nog nipt konden halen. De rit naar Landen verliep nog enigszins zoals gepland, maar op de trein naar Hasselt was het toch nog even wachten. Pas een half uur na het voorziene schema daagde er een superlange dubbeldekker op. Er werd ons beloofd dat de trein in Hasselt zou wachten tot deze aangekomen was. En zo geschiedde ook. Nog nooit heb ik acht personen zo snel van trein zien wisselen, maar we zijn wel nog voor middernacht in Bilzen geraakt. En eerlijk gezegd, ik denk niet dat we ooit zoveel gelachen hebben als tijdens deze terugreis. 

De trein, het blijft altijd een beetje reizen en af en toe… een beetje wachten.

Door Michel Claesen