© Paul Theeuwen

COLUMN Luc Hendriks: Interpretatie

Pelt -

Luc Hendriks schrijft een column over het dagelijkse leven in Pelt.

Luc Hendriks

Ongeveer half maart organiseert de vzw Palliovik uit Pelt traditioneel een weekend waarin meer dan duizend mensen zich tegoed kunnen doen aan een lekkere steak met frietjes, een heerlijke koude schotel en nog veel meer. Tientallen vrijwilligers offeren zich op om al deze hongerige magen te vullen. Dit vraagt natuurlijk een strakke organisatie van het bestuur. Palliovik schenkt dan de opbrengsten van dit tweedaags eetfestijn aan een dienst van het Leuvense ziekenhuis Gasthuisberg. Zij ondersteunen kinderen die palliatief zijn en hun ouders. Een zeer nobel initiatief.

Maar vandaag de dag is er natuurlijk corona dat alles in de war stuurt. Met andere woorden: het eetweekend in de Casino in Overpelt-Fabriek viel dit jaar in het spreekwoordelijke water. Maar dat was natuurlijk buiten de inventiviteit van al de vrijwilligers gerekend. De menukaart werd een beetje aangepast en mits wat online puzzelwerk konden de mensen toch van een heerlijke maaltijd genieten.

Om je bestelling af te halen, reed je met je auto een vooraf aangegeven straat in. Daar stond een Palliovik-tentje met de voorzitter en zijn assistent die op een zeer professionele wijze de klanten in hun auto ontvingen en de nodige aanwijzingen gaven. Terwijl zij een praatje sloegen en na controle van de nodige papieren, werd er een sms’je naar het volgende tentje gestuurd dat ongeveer honderd meter verder stond. Je kon dan ongestoord doorrijden en nog voor je aan het tentje aankwam, stond een vriendelijke jongeman al klaar om je bestelling aan te geven. Je moest niet uit je auto, alles was coronaproof.

De plaatselijke fotograaf schoot een paar mooie kiekjes van de activiteiten bij de afhaalstand. Eentje daarvan ontlokte bij mijn goede vriend Pierke een eigenaardige reactie. “Kiek nou toch is noa die foto, hoe ist toch meugeluk?” “Wat is er aan de hand Pierke?” “Ge ziet dè toch of nie? Die miensen komen um te steune en dan wèrd hun èten oech nog oet hun polle getrokke. Dè trekt toch nèrges op.” “Neen Pierke, dat zie jij verkeerd, die lieve jonge kerel reikt het eten aan aan deze dame in de auto en hij houdt hierbij voldoende afstand zoals in de coronaregels geschreven staat.” “Niks te van, dieje pipo trèkt gewoeën het zèkske mèt èten oet hur haand. Ze moesten um onder zèn…stampe. Trouwes, hij stit doaveur al in de goei haauwing.” Sorry Pierke, hij steelt echt niets hoor, ik kan het weten, ik zat achter het stuur. Het lijkt alleen maar zo op deze foto, het is maar hoe dat ge het interpreteert.

Niet te Missen