© Myriam Pecquet

Peiling brengt voorleesplezier van jongeren Don Bosco in kaart

Genk -

Met steun van Literatuur Vlaanderen en met de bibliotheek van Genk organiseert Don Bosco Genk een voorleesproject voor de leerlingen van de 3de graad. Tijdens de middagpauze gaan leerlingen van de derde graad STW, OR en OH voorlezen voor de 1ste en 2de graad. In het begin van het project vulden de deelnemende leerlingen een vragenlijst in. Lezen en voorlezen blijkt niet de favoriete bezigheid van een jongere van 16-17 jaar. Het project wordt vooral voor anderen als positief ervaren.

Myriam Pecquet

VoorleesplezierLezen heeft geen goede reputatie bij jongeren. Van de groep ondervraagde leerlingen schrijft 42% dat ze niet graag lezen, 30% heeft geen uitgesproken mening en maar 28% van de jongeren leest relatief graag. Ook voorlezen wordt niet gewaardeerd. Maar een kleine 20% vindt het fijn om voorgelezen te worden. Toch willen jongeren voorlezen voor hun kinderen. Voor onze jongeren is voorlezen een aangename herinnering uit hun kindertijd, minder iets voor tieners. VerbondenheidVoorlezen zit in onze cultuur. 73% van onze bevraagde jongeren zegt dat zijn of haar ouders verhaaltjes voorlazen toen ze klein waren. 25% van de ouders stopte met voorlezen op het moment dat hun kind 3 werd, 63,5% op 6 jaar. Dit kadert in de algemene tendens dat ouders minder voorlezen eens dat kinderen zelf beginnen te lezen. 13,5% las hun zoon of dochter voor tot 12 jaar, aan 5% van onze 16 en 17 jarigen wordt af en toe nog voorgelezen. 65% van onze jongeren waardeert het dat hun ouders voorlazen en nemen zich voor om later zelf voor te lezen aan hun kinderen. Voorlezen is immers een fijn moment dat ouders en kinderen delen en dat zowel door de ouders als door de kinderen als aangenaam ervaren wordt. Het boek wordt meestal door de luisteraar gekozen (36%) of in samenspraak met luisteraar en lezer (34%). Soms kiest de voorlezer alleen (14%). Dit geeft weer aan dat het voorlezen staat voor verbondenheid. VoorleesprojectOndanks dat voorlezen goede herinneringen met zich meebrengt, hebben weinig jongeren zin om voor te lezen als ze de personen niet kennen. Het voorleesproject wordt positief gewaardeerd, maar voor anderen. “Het is een leuk project maar niet mijn ding” is de algemene tendens. Maar er waren ook heel positieve reacties ‘Ik word blij als ik kinderen blij maak’. Een leerling schreef via smartschool op 2 september een berichtje aan haar nieuwe leerkracht ‘mevrouw, schrijf mij maar in voor het voorleesproject, dat zie ik helemaal zitten’. Dat zijn de momenten waarop je weet waarom je leerkracht geworden bent.

Niet te Missen