© Sander Di Monaco

18-jarige Giuseppe Migliorino volgt ballet aan prestigieuze academie in Sint-Petersburg

Maasmechelen -

Giuseppe Migliorino (18) volgt sinds begin september ballet aan de Vaganova Ballet Academy in het Russische Sint-Petersburg. De Maasmechelaar begon op 8-jarige leeftijd met ballet en sinds enkele jaren presteert hij ook op professioneel niveau. Het leven in Rusland is wennen, geeft de student aan, maar het schrikt hem niet af om voor zijn dromen te gaan.

Sander Di Monaco

Vanwaar komt jouw passie voor ballet?

"Ik ben al van kinds af aan gepassioneerd door dans. Ik begon op 6-jarige leeftijd met breakdance. Toen ik 8 jaar werd vertelde mijn papa dat ik eens ballet zou moeten proberen. Volgens hem is dit de basis van dans. Ik vond dit wel interessant en dus begon ik met mijn eerste balletlessen. Ik heb eerst twee jaar op amateurniveau gedanst en daarna schreef ik mij in op de Koninklijke balletschool van Antwerpen. Ik moest hiervoor auditie doen, ik slaagde en mocht dus beginnen. Dit was mijn eerste grote stap als balletdanser"

Hoe kwam je op het idee om op school te gaan in Rusland?

"Ik heb in mijn middelbare jaren altijd dans gestudeerd in Antwerpen en Amsterdam. Zodra ik mijn diploma behaalde, moest ik kiezen voor een volgende stap in mijn leven. De Vaganova Ballet Academy in Rusland staat bekend als de beste dansschool ter wereld. Dit trok mij écht aan. Ik moest auditie doen om me te mogen inschrijven aan deze school, dus zond ik een video in. Ik kreeg een positief antwoord. Studeren in Rusland is een droom die uitkomt, want je komt daar niet zomaar binnen."

Hoe ziet een dag er voor jou uit?

"Ik sta iedere ochtend om 7 uur op. Dan maak ik mij klaar en ga ik ontbijten. Om 9 uur begint de balletles, maar ik ben altijd een halfuur voorhand in de studio om op te warmen. Na de middag doen we dan verder. Na de balletles volgt dan ook nog een repetitie voor een voorstelling. Na school trek ik dan meestal ook nog naar de fitness om een goede conditie te behouden. Na school is het dan vooral rusten en recupereren."

Hoe is het gesteld met jouw Russisch?

"Zo een moeilijke taal is wennen. (lacht) Ik krijg drie uur per week Russisch. We zijn nu gestart met het alfabet, maar naar verloop van tijd zullen daar ook nog woorden en zinnen bijkomen. Op mijn eerste schooldag werd ik al meteen geconfronteerd met de taal. De directeur kwam de klas binnen en iedereen moest rechtstaan om hem te groeten, maar ik wist niet dat dit de norm was in Rusland. Dus had ik dit te laat door en had ik opeens een boze Russische directeur voor mijn neus. Ik verstond geen woord van wat hij zei. (lacht)"

Mis je het thuisfront niet?

"Jawel, maar ik ben het al gewend. Ik heb sinds 8-jarige leeftijd vaak op internaat gezeten voor mijn school. Natuurlijk houden we iedere dag contact via Facetime, maar het hoort er nu eenmaal bij. Mijn ouders steunen mij en ik hoop dat ik thuis Kerst zal kunnen vieren want met de slechte coronasituatie in Rusland is dat nog niet zeker."

Waar hoop je binnen enkele jaren te mogen staan?

"Ik hoop na mijn schoolloopbaan te mogen aansluiten bij een professionele dansgroep. Graag zou ik er ook mijn hoofdberoep van maken. Ik zit nu nog op school en wil nog veel bijleren, maar ooit hoop ik mijn grootste ambitie waar te maken."

Niet te Missen