©  Danny Willems

Arno in beeld: 8 iconische foto’s van Danny Willems

Hij haatte de camera, behalve die van deze fotograaf: Arno in 8 iconische foto’s

Ze kwamen allebei van de kust en verhuisden samen naar Brussel. Meer dan 50 jaar was Danny Willems ‘on the road’ met Arno. Hij maakte zijn hoezen, zijn lichtshows en legde tot het einde alles vast op beeld. Danny’s lens was de enige die Arno niet afschrikte.

Dennis Van Goethem

Torhout, 1981.

 ©  Danny Willems

“Op T/W mocht TC Matic enkel in Torhout spelen. In Werchter stonden De Kreuners. Het was nog niet het grote festival. Alles gebeurde à l’improviste. Rechts stond een ladder om op het podium te klimmen. Omdat ze openden bij volle zon kon ik als lichtman niets doen. Dus ik nam foto’s. Vanop het podium, met Arno die danste voor het volk. Hij deed het ook in Roskilde, op een catwalk voor tienduizenden mensen. Van de shows weet ik niks meer, maar die foto’s werden historisch.”

Cold sweat, 1986.

 ©  Danny Willems

    “Arno en ik waren altijd samen. We spraken over zijn muziek en wat we ermee wilden doen. Bij TC Matic gebruikten we nooit foto’s op de hoes, maar voor het debuut van Arno deden we dat bewust wel. Om hem te presenteren als solozanger. Ik liet hem een ganse middag poseren als een rockster. Hij voelde zich niet zo, maar hij had personality. De jaren erop brak hij door in Frankrijk, speelde hij in films en zat hij op café met artiesten van allerlei slag. Arno zat middenin die bruisende scene.”

    Noordzee, 1994.

     ©  Danny Willems

    “We woonden in Brussel, maar Oostende bleef onze habitat. We deden er een shoot aan zee vroeg in het najaar, de indian summer. Eerst was er zon, dan trok het dicht. Het gaf een prachtig, dramatisch effect. Ik liet Arno keer op keer opspringen uit de zee. Hij had het koud in zijn hemd en stropdas. Ik droeg een wetsuit, maar door de golven kwam er zout water in mijn camera. Het toestel was compleet verroest. Uit die foto’s kwam de titel voor zijn album met The Subrovnicks: Water.”

    White trash, 1998.

     ©  Danny Willems

    “Arno begon een zijproject, Charles and the White Trash European Blues Connection. Een mond vol. Hij wilde met jonge gasten spelen. Ik liet hem verleidelijk in de lens kijken, alsof hij een vrouw ging versieren. Toon je charmantste kant. Hij lachte ermee, maar smeet zich volledig. Bij de geboorte is Arno in een vat met entertainment gevallen. En als hij je vertrouwde, kon je hem alles vragen. Op het einde van een sessie deed hij dikwijls de meest onnozele dingen.”

    Elle, 2004.

     ©  Danny Willems

    “Het modeblad Elle maakte een portret van Arno. De shoot deden we in Le Berger, een rendez-voushotel in Brussel. Ze verhuurden er kamers per uur, en de madam was fan van Arno. Het was erg donker, met veel rood licht. Iedere kamer was ingericht volgens een andere stijl. De 40s, de 50s… Er stak rock-’n-roll in. Belangrijker vond Arno dat het mooi was. Hij voelde zich gecharmeerd door de interesse van een groot vrouwenblad als Elle, denk ik. Hij hield veel van vrouwen.”

    Human incognito, 2015.

     ©  Danny Willems

    “Arno werd niet graag gefotografeerd. Smartphones vond hij verschrikkelijk. Ineens namen mensen foto’s op de trein, zonder het hem te vragen. Dan zei hij: Sorry, ik heb geen make-up aan. Zijn privacy was eraan. Voor Human incognito wilde ik paparazzifoto’s schieten, alsof ik hem volgde door Brussel. We deden het rond het Rogierplein. Langs verlaten seksclubs en nachtcafés. Heel fotogeniek. In het echt had Arno geen last van paparazzi. Hij is altijd eenvoudig gebleven.”

    ICP-studio, 2020.

     ©  Danny Willems

    “Bij de opnames van Vivre ben ik geschrokken. Het was een jaar na zijn diagnose. Ik kwam terug van vakantie en Arno had net zware chemo achter de rug. Hij zag af. Toen Arno binnenliep, was ik in shock. Al zijn haar was uitgevallen. Ik heb hem altijd gekend met lange, wilde haren. De sfeer zat wel goed. Arno nam pianonummers op met Sofiane Pamart, een jonge Franse virtuoos. Dat contrast Arno, de oude man, was mooi. Het was heel intiem.”

    Vivre, 2021.

     ©  Danny Willems

    “De dokters ontdekten dat de kanker na zijn kuur nog niet helemaal weg was. Arno kreeg opnieuw behandeling. Die was één of twee weken ver wanneer we foto’s maakten voor Vivre. We deden het bij mij thuis. Arno was zwak, en moest om de vijf minuten gaan zitten. Hij had wel weer haar. Kort maar dikker dan ervoor. Die look ging ‘m af, vind ik. Het had ballen. Toen het gegroeid was, stelde ik voor om het weer bij te knippen. Dat wilde Arno niet. Hij vond het beter wild.”

    LEES OOK

    Aangeboden door onze partners

    Niet te Missen

    Meest Recent