Seán Canon, tweede in de rij.

Seán Canon, tweede in de rij. ©  Wouter Van Noord

De geest van The Dubliners bezoekt folkfestival Bokrijk

Bokrijk -

“Toen ik ondersteboven de drummer van The Pogues hing, wist ik dat ik minder moest gaan drinken”. Dixit: Seán Cannon, 82 lentes jong. Met The Dublin Legends komt hij naar de eerste editie van Folkfestival Bokrijk.

Christof Rutten

Het is een Dubliner, maar dan van de andere kant van het land: Galway. En hij woont al decennia in Groot-Brittannië, maar dat prachtige Ierse accent is ie niet kwijt. Integendeel. We moeten de oren af en toe stevig spitsen om alles goed te kunnen volgen. Zijn gezegende leeftijd zal er misschien ook voor iets tussen zitten. “Ik pak negen pillen per dag om eerdere eh... foutjes mee te corrigeren. Daarmee redden we het wel.”

We hebben Seán Cannon aan de lijn die in 1982 de legendarische folkgroep The Dubliners vervoegde. De stichtende leden zijn inmiddels gestorven. Vandaar dat Cannon en co al een tijd actief zijn onder een andere naam: The Dublin Legends. De leden die er fysiek niet meer bij zijn, zullen voor altijd doorleven in klassiekers als The Irish Rover, Whisky In The Jar, Dirty Old Town en On Raglan Road. Nummers die ze meestal zelf opnamen en soms met collega’s als The Hothouse Flowers, The Pogues en U2.

Wie al eens op het groene eiland is geweest, weet dat zingen gewoonweg in het bloed zit van de Ieren. Zo ook bij Cannon. “Mijn vader was postbode, maar na zijn uren speelde hij met zijn collega’s muziek in de pubs. Reels, jigs en rebel songs. Mijn moeder hield meer van klassieke muziek en klassieke zangers. Daar ben ik mee opgegroeid. Én met de muziek in de kerk. Het koor kon het Messiah van Händel zingen, als kind vond ik dat indrukwekkend. Zo is de muziek ook in mij gesijpeld.”

40 jaar

Voor hij lid werd van The Dubliners had hij al een heel leven geleid: als reiziger, nieuwsgierige mens, schilder, leraar en - samen met zijn vrouw - currykok in een caravan. Christy Moore zingt erover in het nummer Lisdoornvarna: Seán Cannon Doing Back Stage Cooking.

“Toen ik 21 of 22 was, liftte ik naar Duitsland en ging er bij een gezin wonen om Duits te leren. Daar heb ik mijn eerste gitaar gekocht, als een kerstcadeau voor mezelf. Daarna woonde ik in Zwitserland, Frankrijk en Spanje. Geld verdiende ik met les Engels geven en als schilder. In 1965 hoorde ik voor het eerst van The Dubliners. Ik zat zelf in een bandje, The Gaels. Soms speelden we samen. Op het podium, of ganse nachten in een pub. In 1982 kreeg ik telefoon van Barney McKenna, of ik een paar dagen kon invallen voor Ronnie Drew. Twee jaar later werd Luke Kelly ziek en vroegen ze me nog eens. Ik dacht voor een paar weken, maar het is ondertussen al 40 jaar.”

Minder drinken

Legendarisch zijn de beelden van The Dubs die samen met The Pogues The Irish Rover zingen. “We deden een opname voor TV samen, maar hebben niet samen getourd. Al was er wel een avond in München dat we in dezelfde zaal moesten spelen. Eerst wij, daarna The Pogues. In die tijd zat ik na ons optreden al aan het bier, maar toen zag ik plots twee Dubliners meedoen op het podium. Ik rende ernaar toe, maar verloor mijn evenwicht vanop het balkon en belandde in de drumkit. De drummer bleef gas geven, terwijl ik ondersteboven in zijn gezicht kon kijken. Toen wist ik: misschien toch maar iets minder drinken. Nu drink ik er af en toe nog eens eentje, om te weten wat ik mis.” (lacht)

Cannon maakt ondertussen ook muziek met zijn zonen, en via YouTube blijft hij leren, zelfs Latijn. Tenslotte vragen we nog om een reactie op al die beroemde fans van The Dubliners, zoals Roy Orbison, Jimi Hendrix, Bob Dylan… “Is Dylan fan van The Dubliners? Kijk es aan, eindelijk beroemd.”

Bokrijk Folkfestival, 21 mei met onder anderen Guy Swinnen, The Dublin Legends en The Conservators. Info: www.bokrijk.be

LEES OOK

Aangeboden door onze partners

Niet te Missen

Meest Recent