Ongeveer halverwege onze tocht komen we aan een vijver. © Christof Rutten 

Wandelen aan het noordelijkste punt van Limburg: van de Achelse Kluis tot het eeuwige heelal

Achel -

In de zomer wandelen we vier keer aan het randje van Limburg: zowel noord, oost, zuid als west. We beginnen in het noorden aan de Achelse Kluis. De tocht is allesbehalve een kruisweg.

Christof Rutten

We trokken hier eerder onze stappers aan en we kunnen hier nog tig keer terugkomen, want a) het landschap vraagt daar gewoon om en b) er zijn zeer veel mogelijkheden om te wandelen. Zo kan je hier tochten doen die vernoemd zijn naar alle trappisten van de wereld. Ook al is het bier uit Achel officieel geen trappist meer, omdat er geen trappistenbroeders meer in de kluis wonen. De Italiaanse Tre Fontane vinden we trouwens terecht de kortste biertocht, maar dat is een kwestie van smaak.

De abdij van Achel, al wonen er geen trappistenbroeders meer in de kluis.  ©  RR

Niet getreurd: ons bier is nog altijd van uitzonderlijk hoge kwaliteit, want nog altijd krek hetzelfde, met of zonder label. Omdat de kluis tegen de grens met Nederland aan schuurt en meer bepaald natuurgebied De Groote Heide, is er van Nederlandse kant ook een heel arsenaal aan wandelingen beschikbaar. Zoals te zien op het infobord aan de parking. En dan zijn er nog de ‘reguliere’ wandelingen aan Belgische zijde, aangeduid zoals we dat gewoon zijn in Limburg met symbolen als een blauwe ruit of oranje bol. Het is die laatste die we kiezen om te doen.

 © Christof Rutten

Bontkraag

Een tocht van gemiddelde lengte, iets meer dan 6 kilometer. Zo vlak als een biljartlaken en zo goed als de hele tijd op niet verharde wegen. We laten de torentjes van de kluis achter ons en wandelen richting Warmbeek. Daar slaan we af en blijven we de oever volgen. Niet te zien die oever, want overal staat hoog riet dat het water als een fraaie bontkraag omsluit. Het duurt niet lang of we hebben al een eerste wild encounter: een reetje huppelt weg tussen de bomen, maar echt schichtig is het niet, want op veilige afstand blijft het dier ons nieuwsgierig aankijken. En vice versa.

© Christof Rutten

Het is een prachtige zomerdag, met wolken als schaapjes die langzaam voorbij drijven. De tocht door open weide en langs het water duikt dan al snel het bos in. Een heerlijk, haast bedwelmend parfum van sparrentakken komt ons tegemoet waaien. De zachte achtergrond van de zandwegen en de bedwelmende geur doen ons terug flitsten naar tijden dat we als kleine jongen op kamp gingen.

 ©  Christof Rutten

De ringen van Saturnus

Ongeveer halverwege de tocht, aan de Beverbekerdijk, komen we aan een vijver. Plots barst het leven in allerlei vormen los. Er zingt een vogel in het riet, een karekiet?, nijlganzen - niet bepaald de populairste vogel momenteel - zitten hardop te kwekken als echte school bullies, grote libellen en waterjuffers zoeven razendsnel alle kanten op, kikkers kwaken, waterhoentjes maken zich uit de voeten als ze ons zien opduiken en een reiger strijkt neer in het water. Ook de flora is hier een pak uitbundiger dan in het bos, met het felle geel van jacobskruiskruid, het prachtige roze van grote kattenstaart en ontluikend purper van koninginnenkruid.

Op het terras van Domein De Bever kan je rustig even bijtanken. Christof Rutten

Goeie plek om even te rusten en wat energie bij te tanken. Dat kan op een bankje, maar ook op het terras van Domein De Bever. Er hangt een touwbrug voor waaghalzen die kunnen proberen zonder een nat pak de overkant van het water te bereiken. En er staat een grote uitkijktoren. Die dient ook als sterrenwacht van de vereniging Noorderkroon Achel die maandelijks een kijkavond organiseert. De manen van Jupiter, de ringen van Saturnus, en M31, beter bekend als de Andromedanevel… Het domein ligt ver van bewoning en is daardoor een van de donkerste plekken van de regio en dus uitermate geschikt om de kijker op te stellen en naar ons verleden te turen, via licht dat millennia en nog veel langer onderweg is naar ons stipje in het universum.

 ©  Christof Rutten

Bon, opnieuw met de poten op de grond, want we zijn er nog niet. Het laatste stuk gaat zo goed als volledig door het bos, op rechte paden onder een welgekomen schaduw. Het duurt nu niet meer lang of we zien de Achelse Kluis alweer opduiken. We zijn alweer te laat voor een afsluitend biertje, maar dat is geen ramp. We komen wel eens terug, want zoals gezegd: de wandeltochten die je hier in dit uitgestrekte en afwisselende gebied aangeboden krijgt, zijn als een universum op zich.

De kluis schuurt tegen de grens met Nederland. ©  GVB

Praktisch

Aard van de tocht

Vlakke wandeling op onverharde wegen door bos en weide, maar ook met heel wat water onderweg.

Afstand

6,3 km

Signalisatie

Oranje bol

Start/Parking

Achelse Kluis, De Kluis 1, Hamont-Achel

51°17’53.8”N 5°29’17.2”E

www.toerisme-hamont-achel.be

LEES OOK

Aangeboden door onze partners

Niet te Missen

Meest Recent