Drie generaties ‘dokter Van Langendonck’ in Kortessem.  ©  Tom Palmaers

Drie generaties ‘dokter Van Langendonck’: “Van meneer doktoor tot Karen”

Kortessem -

“Wisten jullie dat Kortessem drie huisartsen telt uit hetzelfde gezin? Dat zou toch eens een mooi verhaal zijn in jullie krant”, zo vond een trouwe lezer en abonnee uit Kortessem. Zo gezegd, zo gedaan. Het verhaal van drie generaties dokter Van Langendonck.

Miranda Gijsen en Raymond Polus

Karel Van Langendonck (87) startte in 1962 zijn dokterspraktijk in Kortessem. Wat hij toen niet wist, was dat zestig jaar later ook zijn zoon Jan (55) en kleindochter Karen (28) in zijn voetsporen zouden treden. Drie generaties ‘dokter Van Langendonck’. “Als ik door het dorp ging, was het nog ‘mijnheer doktoor’”, zegt Karel. “Bij Jan werd dat ‘dokter Jan’ en bij Karen is het gewoon ‘Karen’. De tijdgeest is in die zestig jaar ook veranderd. En maar goed ook.” (lacht)

Dat Jan in de voetsporen van pa Karel trad, stond niet vooraf in de sterren geschreven. “In de verste verte niet”, zegt Jan. “Ik heb heel laat beslist om dokter te worden, eigenlijk omdat ik niet wist welke richting ik moest kiezen. Na mijn humaniora schreef ik me pas in september in aan het toenmalige Limburgs Universitair Centrum. Die keuze heb ik me achteraf nooit beklaagd. Ik zal niet zeggen dat ik de liefde voor het vak met de pollepel binnengekregen heb, maar ik ben er wel met heel veel liefde aan begonnen.”

Roeping

“Het is dan ook een soort roeping”, vult pa Karel aan. Dat beaamt ook kleindochter Karen, die in 2021 afgestudeerd is als huisarts en nu samen met papa Jan spreekuur houdt in groepspraktijk De Oude School in Kortessem. “Ik wist al snel dat ik die richting uit wilde”, zegt Karen. “Maar thuis zeiden ze altijd: denk goed na voor je eraan begint. Eigenlijk heeft de groepspraktijk er mee voor gezorgd dat ik voor geneeskunde gekozen heb. De werkuren zijn daardoor meer in balans dan toen mijn grootvader als huisarts begon.”

“Ik zal niet zeggen dat ik de liefde voor het vak met de pollepel binnengekregen heb, maar ik ben er wel met heel veel liefde aan begonnen”

Jan Van Langendonck, dokter

“Elke dag zeven tot acht uur consultaties en daarna nog op huisbezoek, waardoor het al snel 23 uur was, vooraleer ik thuiskwam”, blikt Karel daarop terug. “Er bestond toen ook nog geen wachtdienst. Mensen stonden vaak ’s avonds laat of in het weekend aan de deur met de vraag of ik dringend kon meekomen, want hun moeder was ziek en die wilde geen andere doktoor zien. Achteraf bekeken was het eigenlijk roofbouw op je eigen lichaam.”

“We hebben in die periode ook veel van elkaar geleerd. Eigenlijk had je altijd een second opinion in huis”, zegt Jan. “Dat werkte ook in de andere richting”, geeft Karel toe. “Jan had in Leuven dingen gezien waarvan ik nog niet op de hoogte was.” “Dat vind ik ook een pluspunt aan werken in een groepspraktijk, we hebben wekelijks overleg met elkaar, daardoor steek je ook veel op”, beaamt Karen.

 ©  Tom Palmaers

‘Den oude’

Van vader op zoon op kleindochter. Aanvaarden mensen die overgang? “Toen Jan er net bijkwam in de praktijk zeiden veel patiënten aan de telefoon tegen mama: ‘Kan mijnheer de doktoor niet komen? Of Jan is ook goed”, lacht Karel. “Maar eigenlijk is die overgang heel vlot gegaan, omdat veel patiënten in Jan mijn manier van doen herkenden. Ook al waren er soms patiënten die vroegen of de ‘oude’ dokter ook thuis was wanneer ze Jan de deur zagen opendoen.”

Karen glimlacht, want die rollen zijn nu omgekeerd. “Soms krijg je van te horen dat ze alleen ‘den oude’ willen. Maar in de meeste gevallen klinkt het ’t is een Van Langendonck, dus het is goed. Ik ben fier dat ik in de voetsporen van ‘mijnheer doktoor’ mag treden. Ik had het niet anders gewild.”

Aangeboden door onze partners

Niet te Missen