©  BELGA

“Zijn eerste als wereldkampioen, mijn laatste in België”: Philippe Gilbert ziet een nieuwe wielerkoning zijn troon bestijgen in ‘magische’ Binche-Chimay-Binche

Binche-Chimay-Binche 2022. Wie erbij was, zal er nog decennialang over vertellen. Het is de dag waarop Remco Evenepoel (22) voor het eerst in zijn regenboogtrui koerste en Philippe Gilbert (40) zijn allerlaatste Belgische profkoers reed. “Het was een magische dag.”

Hugo Coorevits

Het was dan wel een leuke vaststelling dat de vicewereldkampioen van Wollongong de Memorial Frank Vandenbroucke won, maar Christophe Laporte had al van voor de start in de gaten dat het op deze mooie zonnige dinsdag in oktober in het Henegouwse provinciestadje draaide om de aflossing van de wacht.

Ver achter de voor de zege strijdende collega’s oogstte kersvers wereldkampioen Remco Evenepoel immers veel meer applaus toen hij met hand in hand met Iljo Keisse naar de meet reed. Het was de allerlaatste wedstrijd waarin ze samen aan de start stonden en het slotakkoord van een dag die maandagavond begonnen was, toen ze voor het laatst samen de rennerskamer deelden. Pure symboliek, zoals dat dan heet.

 ©  BELGA

“Ik had mijn jaar niet mooier kunnen afsluiten dan op deze manier”, zei Remco Evenepoel achter het podium, terwijl ervoor nog druk zijn naam – en die van Gilbert – gescandeerd werd. “Het was mijn laatste dag van het seizoen. Ik heb zo veel mogelijk proberen genieten. Alleen al mijn nieuwe tenue voor het eerst voor een wedstrijd aantrekken, was een uniek moment. Het is echt heel magisch om in die regenboogtrui te kunnen rondrijden.”

Evenepoel deelde onderweg ook een paar prikken uit – er werd gisteren heus wel gekoerst –, maar liet het contact met ploegleider Rik Van Slycke op dik 25 kilometer van het einde lopen. “Ik was constant mee voorin, maar het was duidelijk dat het vandaag als wereldkampioen heel moeilijk was om alleen weg te rijden. Op een bepaald moment merkte ik dan dat Iljo uit het peloton gelost was. Ik ben hem dan gaan halen. Zot!, riep hij, toen ik bij hem kwam. Het was geen must, maar ik wilde dit toch wel graag doen. Ik kon het niet over mijn hart krijgen dat hij alleen zou moeten binnenrijden. Het was behoorlijk stil tussen ons beiden. We hebben allebei genoten van het moment.”

De tijd van Eddy en Roger

Binche-Chimay-Binche stond gisteren bol van die momenten. Dit was een koersdag zoals er dik een halve eeuw geleden – in de tijd van Eddy en Roger – zo veel waren. De Belgische wielerfans kregen een fantastisch wielerseizoen vol straffe numéro’s voorgeschoteld, maar ook 4 oktober 2022 zal in de geheugens gegrift blijven staan. Evenepoel werd zondag dan wel al uitgebreid gevierd in Schepdaal en op de Brusselse Grote Markt, gisteren maakte nog maar eens duidelijk hoe hard deze koersgekke natie hunkert naar zo’n held van eigen bodem. Alleen al aan de start- en aankomstzone vatten gisteren meer dan 15.000 mensen post. Ter vergelijking: andere jaren zijn dat er maar liefst drie keer minder.

 ©  GOYVAERTS/GMAX AGENCY

Het was er aan te zien, want al twee uur voor de start stond een zee van volk Remco Evenepoel en Philippe Gilbert op te wachten. De nieuwe wereldkampioen had zelfs begeleiding nodig om uit het kluwen rond de ploegbus van Quick-Step Alpha Vinyl te raken richting startpodium, waar hij zijn idool Philippe Gilbert ontmoette en hem een rode trui van de Vuelta overhandigde. “Ik heb sinds vorige week zondag al veel kicks gehad, maar dit is een mooie afsluiter voor mijn Belgische supporters. Meer iconisch kan een dag niet zijn: mijn eerste koers in de regenboogtrui mét twee van mijn idolen, Iljo en Philippe.”

Fiere Gilbert

Door de kakelverse wereldkampioen speelde Philippe Gilbert op zijn Waalse grond de tweede viool, maar dat deerde de veteraan van veertig niet. “Remco staat symbool voor de nieuwe generatie Belgen”, aldus de wereldkampioen van 2012. “De toekomst oogt rooskleurig. Remco gaat nog veel mooie koersen winnen. Ik ben blij dat ik nog naast hem in het peloton heb mogen rijden. Zijn allereerste als wereldkampioen, mijn allerlaatste Belgische koers: dit is een beeld voor het leven.”

 ©  GOYVAERTS/GMAX AGENCY

Ondertussen zat de zoveelste viering van Evenepoel erop en trok hij gelukzalig terug naar diezelfde ploegbus. En jawel: dat deed hij onder begeleiding van politieagenten, die zich een weg baanden doorheen dezelfde massa van in de ochtend, hopend op een glimp van hun held. Ergens tussen hen in: de moeder van Frank Vandenbroucke, die een traantje moest wegpinken. Wielrennen is emotie, wielrennen is symboliek. En gisteren in Binche nog net dat tikje meer dan anders.

    Aangeboden door onze partners

    Niet te Missen

    Meest Recent