Matteo Simoni steelt de show als pornofilmer Dennis Black Magic in ‘Zillion’ van Robin Pront.  © KFD

Matteo Simoni steelt de show in zinderende ‘Zillion’ met uitgelaten nineties sfeer: “Waar alles kon én mocht”

Eindelijk kunnen we de hoogdagen van de Zillion herbeleven in de langverwachte bioscoopfilm van Robin Pront. Een visueel sterke satire over buitenbeentjes die een koninkrijk wilden uitbouwen.

Chris Craps

Scenarist-regisseur Robin Pront (van de stevige noir D’Ardennen uit 2015) heeft met het verhaal van de megadiscotheek Zillion (1997-2002) geen docudrama willen maken, maar een gefictionaliseerd tijdsbeeld over een zeer ambitieus en gefrustreerd mannetje dat zich wil bewijzen tegenover iedereen die hem de ‘kleine van Meise’ noemde. Zou je Frank Verstraeten kunnen omschrijven als een man met een napoleoncomplex? “Ik denk dat je dat kan stellen”, beaamt Robin Pront. “Ik geloof dat ze ooit een psychiatrisch rapport van Frank hebben opgesteld en dat stond er letterlijk in. Zo ben ik vertrokken. Zillion gaat over iemand die klein is en daardoor de grootste wil zijn. Dat hing boven mijn schrijftafel toen ik het verhaal neerpende.”

(lees verder onder de foto)

©  KFD

De film valt uiteen in twee delen. Het eerste voelt aan als een satire in de lijn van Scorseses The Wolf of Wall Street. Het tweede, veel donkerder luik gaat meer in de richting van Goodfellas, eveneens van Scorsese. De eindscène verwijst trouwens rechtstreeks naar die film. Maar Pront zegt dat hij nooit aan de film is begonnen met het idee om een Scorsese-film te maken.

“Ik ga zeker niet ontkennen dat hij een van de regisseurs is die mij heeft gevormd. Zillion is een verhaal dat zich enorm leende tot die stijl. Je wil zo veel mogelijk vertellen en ervoor zorgen dat het swingt. Ik heb er wel mijn eigen ding mee gedaan. Ik heb Scorsese niet klakkeloos gekopieerd, maar geef toe dat ik door hem ben beïnvloed. Nu, ik had tot voor kort nooit het verband tussen dat eindshot en Goodfellas gelegd, maar nu je het zegt, klopt het wel. Tja, het is onderbewust. Dat is altijd zo bij mij. Ik word beïnvloed, maar ik beslis dat nooit op voorhand.”

(lees verder onder de foto)

Charlotte Timmers, Matteo Simoni en Jonas Vermeulen als respectievelijk Vanessa, Dennis Black Magic en Frank Verstraeten.  ©  KFD

Empathie

Pront heeft van Zillion een heel energieke, visueel indrukwekkende en bruisende film gemaakt over een tijd waarin geen limieten waren en alles op zijn kop stond. “Zillion is inderdaad een tijdsbeeld. Je kan je niet voorstellen dat figuren als Frank Verstraeten en Dennis Black Magic in ons tijdperk top-BV’s zijn, maar toen waren dat iconen. Het was ook een tijd zonder gsm’s. Niets werd gefilmd. Er was dat gevoel dat alles kon en mocht.”

De personages kunnen echter voor sommige toeschouwers een hindernis vormen om ze te volgen. Zeker Frank Verstraeten komt over als een eerloze etter. “Uiteindelijk draait het allemaal rond empathie”, legt Pront uit. “Waarom blijf je kijken naar een man als Travis Bickle in Taxi Driver? Denk ook aan Dahmer, nu op Netflix. Dat is de grootste psychopaat die er ooit heeft rondgelopen en toch kijkt men. Neem Frank Verstraeten. Je kijkt ergens naar hem op. Ik toch. Hij was slimmer dan de rest en op zijn tijd voorruit. Hij is wel klein en heeft zijn looks niet mee, maar hij beschikt wel over de brains. Dat zijn toch dingen waarmee je je kan identificeren. Het blijft wel een dunne lijn. Je mag niet compleet overboord gaan met je personages. Op het einde is er niemand die je echt door en door slecht vindt. Ze hebben allemaal wel bedenkelijke dingen gedaan, maar je hebt er ergens begrip voor.”

(lees verder onder de foto)

Jonas Vermeulen als Zillion-baas Frank Verstraeten. © KFD

Corona

Het eerste deel van de film laat zich het best bekijken door die satirische toon, maar ook door de uitgelaten jaren 90-sfeer die Pront perfect weet te vatten. “De coronacrisis heeft wel veel stokken in de wielen gestoken toen we gingen opnemen. Eens we begonnen te draaien, waren al die figuranten zo blij dat ze eindelijk eens alles los mochten gooien en dansen. Er hing een echte sfeer, omdat mensen er zo enorm zin in hadden en dat zie je. Er werd wel geen alcohol geschonken. (lacht) Dat zorgt toch alleen maar voor problemen. Nu, ik steek er mijn hand niet voor in het vuur dat het helemaal niet is gebeurd. Maar dan alleen achter de schermen.”

(lees verder onder de foto)

©  KFD

In het tweede deel van de film zitten we veel meer in fictie. Er zijn een aantal dingen waarvan we weten dat ze zijn gebeurd en met wie, maar Pront vult de gaten in met een ‘zo kan het gegaan zijn’. Dat kan verwarring scheppen bij de toeschouwers. Maar anderzijds, als Andrew Dominik mag fictionaliseren in Blonde, maar Robin Pront dat ook.

(lees verder onder de foto)

Regisseur Robin Pront. © Sebastian Steveniers

Matteo Black Magic

In ieder geval mag Pront trots zijn op zijn hoofdvertolkers. Een probleem is evenwel dat Matteo Simoni, van zodra hij in beeld komt, iedereen van het doek speelt als Dennis Black Magic. Hij is ronduit hilarisch. Maar dat heeft nu eenmaal te maken met de aard van het personage. Vies mannetje Dennis Burkas komt er grappiger en sympathieker uit als etterbuil Frank Verstraeten (Jonas Vermeulen). Een uitstekend gecaste Charlotte Timmers (voor 50 procent Brigitta Callens) houdt zich gelukkig staande tussen die twee.

(lees verder onder de foto)

Charlotte Timmers als Vanessa, een Brigitta Callens-achtig personage in ‘Zillion’.  © KFD

Hoe was het voor Robin om zijn vriendin te regisseren? “Supervlot. Het castingproces was ingewikkeld, omdat ik haar niet eenvoudigweg de rol wilde geven. Ik wilde alle stappen doorlopen zodat ze als de beste uit de bus kwam. Anders zou dat bij mij zijn beginnen wringen. Dat begreep ze wel. Dus dat castingproces zorgde een beetje voor hoogspanning op onze relatie. Eenmaal op de set ging het supervlot. Een van de dingen waar ik het meest trots op ben, is het werk van Charlotte. Ze is fantastisch in de film. Zeker in zo’n machoverhaal.”

(lees verder onder de foto)

©  KFD

Zillion zal in de eerste plaats de geschiedenis ingaan als Pronts visitekaartje om straks in navolging van Adil en Bilall een film in Hollywood te draaien. Ziet de regisseur dat zitten? “Ik weet hoe zwaar het is. Als het iets is wat me enorm boeit, zal ik het wel doen, maar je wilt niet meemaken wat Adil en Bilall hebben meegemaakt. Het is daar alles business wat de klok slaat. Je moet al heel sterk in je schoenen staan om daar helemaal voor te gaan. Ik zie mezelf niet Bad Boys draaien, maar als ze me jaren geleden hadden gevraagd voor een Terminator-film, had ik dat toen misschien wel gedaan – nu niet meer. Het hangt een beetje van de franchise af. Ach, ik sta nu anders in het leven dan jaren geleden, omdat ik weet wat ertegenover staat.”

‘Zillion’ swingt vanaf nu in de bioscoop

Aangeboden door onze partners

LEES OOK

Hoofdpunten