Tonny en Victoire vieren gouden huwelijksjubileum

Zaterdag 24 augustus vierden Tonny en Victoire Scheepers-Baldewijns hun gouden huwelijksjubileum in de kerk van Sint-Maternus. De plechtige eucharistieviering werd voorgegaan door E.H. Deken Rik Palmans en opgeluisterd door het Basilicakoor onder leiding van Paul Timmers en begeleid op het orgel door Ivo Smets.

Jos Collaer

Dhr. Scheepers vertelde hoe hij meer dan 50 jaar geleden zijn vrouw ontmoet heeft. Hij kon als onderwijzer in Tongeren pas na de avondstudie vertrekken naar een vergadering van de onderwijsvakbond C.O.V. en hij kwam daar dus iets te laat toe. Maar de voorzitter deed hem teken dat er vooraan nog een plaats vrij was. Naast hem zat Victoire, die toen les gaf in Kortessem. Omdat hij geen tekstblaadje met liedjes had gekregen, keek hij maar mee bij zijn nieuwe buurmeisje. Toen ze na de vergadering was opgestaan, dacht hij, verdomme, dat is geen misse. En hij ging informeren bij de secretaris van het C.O.V. wie die juffrouw wel was. Hij trok zijn stoute schoenen aan, schreef haar een brief en nodigde haar uit voor een busuitstap van het C.O.V. naar Duitsland. Toen de dag van de reis aangebroken was, keek zij uit naar haar onbekende minnaar. Maar hij was nergens te bespeuren. Hij was namelijk achter de statie met de VZW Bouworde aan het Chirolokaal aan het bouwen. In de namiddag besefte onze niets vermoedende Tonny ineens dat hij die daguitstap vergeten was en dus ook de liefde van zijn leven was gaan vliegen.

Helemaal teleurgesteld ging hij te rade bij proost E.H. Leon Meyers. Hij volgde zijn raad op en schreef met de nodige excuses een nieuwe brief en nodigde haar uit voor de volgende C.O.V.-vergadering. Om het weer goed te maken, trakteerde hij haar na de vergadering op de grootste ijscrème die er in de zaak was. Ze moest smachten om alles op te krijgen. Pas later in zijn leven ontdekte hij dat ze toch niet zo erg hield van ijscrème, maar die dag was tenminste haar hartje voor hem gesmolten. En met de fiets of de bus trok hij naar Borgloon om haar beter te leren kennen, tot zijn trouwdag.

Ze kregen samen drie zonen: Koen, Geert en Roeland. Veel lief en leed hebben ze samen gedeeld. Toen ik hem vroeg wat zijn grote geheim was om een relatie gedurende 50 jaar goed te laten draaien, antwoordde hij: “Je moet in het leven door de vingers kunnen zien en als er iets is, moet je het uitpraten. Je mag nooit met ruzie naar bed gaan. Af en toe trek ik naar het kapelletje van Bloir om iets te vragen of te danken.” Als koppel zijn ze beiden ook actief bij o.a. de Bond zonder Naam, zangkoren en in de parochie. We wensen hen samen nog vele jaartjes toe.

Niet te Missen